Chanson n° 10 du recueil Chansons provencales, deuxieme edition considerablement augmentee (Marseille, Laffitte et Roubaud, 1856) de Victor Gelu (dates inconnues), publié en 1839. Victor Gelu, ne le 26 janvier 1806, mort le 4 mai 1885 a Marseille : domaine public depuis 1955, soixante-dix ans apres sa mort, en application de l'article L123-1 du Code de la propriete intellectuelle. Texte recopie depuis l'exemplaire numerise de la deuxieme edition (Marseille, Laffitte et Roubaud, 1856), diffuse en texte integral par Archive.org. Graphie de la source : gélusienne (graphie personnelle et pré-mistralienne de Victor Gelu, marseillais phonétique), reproduite telle quelle.
Texte
D'un viagi dé milo lèguo
Pu luen que lou fiermamen ,
Revenieou ver lei coulèguo
Dé la Vileto éd'Aren.
Touei meis encian cambarado ,
Sablounié vo pescadou ,
Mi douneroun serenado
En soupan co dé Rebou.
L'agué de cur : si canté Panrièto ;
Dé saoutenler jugueroun doou viouloun ;
Mai qué dien sei salineto
Per lou matalo Troumbloun ?
Gé dé mesiquo basseto
Senso lou chin-nana-poun ,
Moustou lou chin-nana-poun !
Osquo ! lou chin-nana-poun !
Lou lendeman , coumo quatre
Countan dé mi regala ,
Mi remouquonn oou Gran-Tiatre
Mounte dounoun l'opera.
Mi disien : qu'untei cantaire !
Tou d'avouas doou fué dé Dieou !
E dé fremo , bouen coumpaire ,
Que fan la barbo ei chichieou !
La basso-taïo a un crus d'uno barriquo
E l'aouto-contro un piveou dé loutoun.
E pui oousiras la cliquo
Dei troumpeto é dei rounfloun ! . .
— Gé dé basseto mesiquo
Senso lou chin-nana-poun.
Osquo ! lou chin-nana-poun î
Moustou , lou chin-nana-poun !
Acoumençoun soun ooubado :
La fumèlo fa lou ga ,
Vo buou à la regalado ;
L'ome a lei miraou creba :
Soun duor es su la rodo :
Foulié per lou sousteni
Dé tirassur dé coumodo ;
Mai visia qué d'agouni !
Leis abiqué creidavoun : c'è maziquo !
Aplooudissien à s'enfooucha lei poun !
Ieou mi chaspavi la biquo ;
Mai mi fasié pa mangeoun.
Gé dé basseto mesiquo
Senso lou chin-nana-poun.
Osquo 1 lou chin-nana-poun !
Moustou , lou chin-nana-poun !
Tout aco voou l'abitudo :
Oouré bèlo v'estudia ;
Vou fourra toujou d'ajudo
Per pousqué ben va destria.
Jouïssè ; vou voueli creire ;
Maï alor d'ounte preven ,
Dessu tan qué va van veire ,
Qué fouesso li sentoun ren?
Cadun coumpren lei cavo manufiquo :
Berbi, pastras, moussi, mestre, segoun.
Lou souleou , qu lou cratiquo ?
Lei sour aouvoun lou canoun !
Gé dé basseto mesiquo
Senso lou chin-nana-poun.
Osquo ! lou chin-nana-poun !
Moustou , lou chin-nana-poun !
Magina vouestei cantuso -
Su lou pouen , quan leis unié ,
Lei pla-bor é la cambuso
Crenïoun dé brefounié.
Magina dé contro-basso ,
Dé tiro-vin , dé fluité ,
Eme aquelei brando-biasso
Qu'amoueloun tan ben Parqué ;
E diga-mi , sé sabè la fusiquo :
Curbira-ti l'aragan , soun voun-voun?
Lou bouffé qué Dieou fabriquo
Soueno mai qué cen bassoun.
Gé dé rounflanto mesiquo
Senso lou chin-nana-poun.
Osquo ! lou chin-nana-poun !
Moustou , lou chin-nana-poun !
Mai vengué lou ciele en lagno
N'embornia dé seis uiaou ,
E touqua su la mountagno
Lou tambourin dei grapaou :
La chavano si desclaro
Lou soou tramblo souto ieou ,
E moun founfoni fara encaro
Dire cebo oou tron dé Dieou !
Àssagea un paou sé poudè ana dé piquo ;
Freta vou-li , roussignoou dé saloun !
Per sibla voueste cantiquo
Dé bouenasso avè besoun.
Gé dé basseto mesiqno
Senso lou chin-nana-poun.
Osquo ! lou chin-nana-poun !
Moustou , lou chin-nana-poun !
Vou fa reboumba ; vou touesse ;
Vou grato lei cascaveou ;
Jusqu'à la meouio deis ouesse
Vou trepano lei bouteou.
Pouigne tan lou caguo-ei-braio
Qué si cardo coumo un lien.
Ti-n'a gagna , dé bataio ,
Despui la revoulucien !
A l'estrangié n'a foutu , dé couliquo !
Ti n'a destrui , dé raquin dei Pountoun !
 chapla lou Brètaniquo
Mies qu'un troué dé canioun. . . .
Oh ! la basseto mesiquo
Qu'es aqueou chin-nana-poun !
Osquo ! lou chin-nana-poun !
Moustou , lou chin-nanâ-poun !
Notice
Composee en octobre 1839, cette chanson de matelot raconte le retour d'un long voyage et les retrouvailles avec les camarades du quartier de la Villette et d'Arenc. Serenade au violon, sortie a l'Opera du Grand-Theatre pour se moquer des grandes voix et des chanteuses, orage en mer qui secoue le navire : chaque scene s'acheve sur le meme refrain comique, affirmant qu'aucune musique savante ne vaut le chin-nana-poun, onomatopee populaire designant le tapage rythme et joyeux des matelots eux-memes.
Mots notables
| Provençal | Français |
| chin-nana-poun | onomatopee designant un vacarme rythme et joyeux, la vraie musique du peuple |
| matalo | matelot |
| ooubado | aubade, serenade donnee au matin |
| founfoni | vacarme sourd, grondement |
| brando-biasso | sobriquet moqueur pour un musicien maladroit |
Source : Victor Gelu, Chansons provencales, deuxieme edition considerablement augmentee (Marseille, Laffitte et Roubaud, 1856), 1839,
chanson n° 10. Domaine public. Numérisation :
https://archive.org/download/chansonsprovena00gelugoog/chansonsprovena00gelugoog_djvu.txt. Transcription et mise en forme par Lingua Nostra.