Verbe du 1ᵉʳ groupe

Conjugaison en provençal

Conjugaison du verbe fuieta

fuieta

Source : Conseil de l'Écrit Mistralien

Toutes les formes de la conjugaison du verbe fuieta en provençal sont issues du conjugueur officiel du Conseil de l'Écrit Mistralien. Aucune forme n'a été extrapolée.

Les formes ci-dessous sont en provençal rhodanien. En provençal maritime, la première personne du singulier prend -i : par exemple cante devient canti au présent, et cantave devient cantavi à l'imparfait.

Indicatif

Présent

1ʳᵉ pers. sing.fuiete
2ᵉ pers. sing.fuietes
3ᵉ pers. sing.fuieto
1ʳᵉ pers. plur.fuietan
2ᵉ pers. plur.fuietas
3ᵉ pers. plur.fuieton

Imparfait

1ʳᵉ pers. sing.fuietave
2ᵉ pers. sing.fuietaves
3ᵉ pers. sing.fuietavo
1ʳᵉ pers. plur.fuietavian
2ᵉ pers. plur.fuietavias
3ᵉ pers. plur.fuietavon

Passé simple

1ʳᵉ pers. sing.fuietère
2ᵉ pers. sing.fuietères
3ᵉ pers. sing.fuietè
1ʳᵉ pers. plur.fuieterian
2ᵉ pers. plur.fuieterias
3ᵉ pers. plur.fuietèron

Futur

1ʳᵉ pers. sing.fuietarai
2ᵉ pers. sing.fuietaras
3ᵉ pers. sing.fuietara
1ʳᵉ pers. plur.fuietaren
2ᵉ pers. plur.fuietarés
3ᵉ pers. plur.fuietaran

Conditionnel

Présent

1ʳᵉ pers. sing.fuietariéu
2ᵉ pers. sing.fuietariés
3ᵉ pers. sing.fuietarié
1ʳᵉ pers. plur.fuietarian
2ᵉ pers. plur.fuietarias
3ᵉ pers. plur.fuietarien

Subjonctif

Présent

1ʳᵉ pers. sing.fuiete
2ᵉ pers. sing.fuietes
3ᵉ pers. sing.fuiete
1ʳᵉ pers. plur.fuieten
2ᵉ pers. plur.fuietés
3ᵉ pers. plur.fuieton

Imparfait

1ʳᵉ pers. sing.fuietèsse
2ᵉ pers. sing.fuietèsses
3ᵉ pers. sing.fuietèsse
1ʳᵉ pers. plur.fuietessian
2ᵉ pers. plur.fuietessias
3ᵉ pers. plur.fuietèsson

Impératif

Présent

2ᵉ pers. sing.fuieto
1ʳᵉ pers. plur.fuieten
2ᵉ pers. plur.fuietas

Formes non personnelles

Participe présent

fuietant

Participe passé

Masculinfuieta
Fémininfuietado

Infinitif

fuieta

Note : en provençal, le participe passé ne prend jamais de -i au pluriel ; il s'accorde seulement en genre (masculin / féminin).