Verbe du 2ᵉ groupe

Conjugaison en provençal

Conjugaison du verbe bruni

bruni

Source : Conseil de l'Écrit Mistralien

Toutes les formes de la conjugaison du verbe bruni en provençal sont issues du conjugueur officiel du Conseil de l'Écrit Mistralien. Aucune forme n'a été extrapolée.

Les formes ci-dessous sont en provençal rhodanien. En provençal maritime, la première personne du singulier prend -i : par exemple cante devient canti au présent, et cantave devient cantavi à l'imparfait.

Indicatif

Présent

1ʳᵉ pers. sing.brunisse
2ᵉ pers. sing.brunisses
3ᵉ pers. sing.brunis
1ʳᵉ pers. plur.brunissèn
2ᵉ pers. plur.brunissès
3ᵉ pers. plur.brunisson

Imparfait

1ʳᵉ pers. sing.brunissiéu
2ᵉ pers. sing.brunissiés
3ᵉ pers. sing.brunissié
1ʳᵉ pers. plur.brunissian
2ᵉ pers. plur.brunissias
3ᵉ pers. plur.brunissien

Passé simple

1ʳᵉ pers. sing.bruniguère
2ᵉ pers. sing.bruniguères
3ᵉ pers. sing.bruniguè
1ʳᵉ pers. plur.bruniguerian
2ᵉ pers. plur.bruniguerias
3ᵉ pers. plur.bruniguèron

Futur

1ʳᵉ pers. sing.brunirai
2ᵉ pers. sing.bruniras
3ᵉ pers. sing.brunira
1ʳᵉ pers. plur.bruniren
2ᵉ pers. plur.brunirés
3ᵉ pers. plur.bruniran

Conditionnel

Présent

1ʳᵉ pers. sing.bruniriéu
2ᵉ pers. sing.bruniriés
3ᵉ pers. sing.brunirié
1ʳᵉ pers. plur.brunirian
2ᵉ pers. plur.brunirias
3ᵉ pers. plur.brunirien

Subjonctif

Présent

1ʳᵉ pers. sing.brunigue
2ᵉ pers. sing.brunigues
3ᵉ pers. sing.brunigue
1ʳᵉ pers. plur.bruniguen
2ᵉ pers. plur.brunigués
3ᵉ pers. plur.brunigon

Imparfait

1ʳᵉ pers. sing.bruniguèsse
2ᵉ pers. sing.bruniguèsses
3ᵉ pers. sing.bruniguèsse
1ʳᵉ pers. plur.bruniguessian
2ᵉ pers. plur.bruniguessias
3ᵉ pers. plur.bruniguèsson

Impératif

Présent

2ᵉ pers. sing.brunisse
1ʳᵉ pers. plur.brunissen
2ᵉ pers. plur.brunissès

Formes non personnelles

Participe présent

brunissènt

Participe passé

Masculinbruni
Fémininbrunido

Infinitif

bruni

Note : en provençal, le participe passé ne prend jamais de -i au pluriel ; il s'accorde seulement en genre (masculin / féminin).