Toutes les formes de la conjugaison du verbe afistouli en provençal sont issues du conjugueur officiel du Conseil de l'Écrit Mistralien. Aucune forme n'a été extrapolée.
Les formes ci-dessous sont en provençal rhodanien. En provençal maritime, la première personne du singulier prend -i : par exemple cante devient canti au présent, et cantave devient cantavi à l'imparfait.
Indicatif
Présent
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistoulisse |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistoulisses |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistoulis |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistoulisson |
Imparfait
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistoulissiéu |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistoulissiés |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistoulissié |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistoulissien |
Passé simple
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistouliguère |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistouliguères |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistouliguè |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistouliguèron |
Futur
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistoulirai |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistouliras |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistoulira |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistouliran |
Conditionnel
Présent
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistouliriéu |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistouliriés |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistoulirié |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistoulirien |
Subjonctif
Présent
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistouligue |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistouligues |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistouligue |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistouligon |
Imparfait
| 1ʳᵉ pers. sing. | m'afistouliguèsse |
| 2ᵉ pers. sing. | t'afistouliguèsses |
| 3ᵉ pers. sing. | s'afistouliguèsse |
| 1ʳᵉ pers. plur. | s'afistouliguèsson |
Impératif
Présent
| 2ᵉ pers. sing. | afistoulisse-te |
| 1ʳᵉ pers. plur. | afistoulissen-nous |
| 2ᵉ pers. plur. | afistoulissès-vous |
Formes non personnelles
Participe présent
| — | s'afistoulissènt |
Participe passé
| Masculin | afistouli |
| Féminin | afistoulido |
Infinitif
| — | afistouli |
Note : en provençal, le participe passé ne prend jamais de -i au pluriel ; il s'accorde seulement en genre (masculin / féminin).