La Cadeno de Moustié

Presounié di Sarrasin, Engimbra coume un caraco, Em’ un calot cremesin Que lou blanc soulèu eidraco, En virant la pouso-raco, Rico-raco, Blacasset pregavo ansin: A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! De si dono envirouna, Lou califo de Damiàti Es vengu se permena Sus l’areno de soun pàti, Entre lis aubre de dàti, Fres recàti Qu’es de flour tout semena. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! E lou musulman ié dis: - Tè, Blacas, regardo vèire Se i’ a, dins lou paradis Que van proumetènt ti prèire, Un vòu d’ange sedusèire E risèire Coume aquéu rebaladis. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo. As aqui dóu grand Maumet Li chausido e li mignoto Que te porjon soun broumet; As li blóundis Istrioto, As li brùni Ciprioto, Agrioto Que te cridon «manjas-me.» A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! As la nèu dóu mount Liban, Bléujo nèu que reboumbello... Fan que de sourti dóu ban... Tout acò d’amour barbèlo... Digo, vos de ma garbello La plus bello? N’as qu’à prene lou turban, A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! Mai Blacas a respoundu: - Diéu prefounde quau renègo! Crestian siéu, noun escoundu, E se mounto adaut ma prègo, Quauque jour te dirai grègo, E moun ègo Prendra courso contro tu. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! Lou califo, qu’èro un prous: - Pèr Mahoum! roumpe ti ferre, Ié replico generous. Ta meinado alin vai querre, E, se tu noun siés un perre, Iéu t’espère: Jougaren à tèsto o crous. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! Chivalié, noun mentirés: Envoula dóu fort La Margo, Enfre terro o ’n barcarés, Li Blacas, à la recargo, Cinq cènts an cridèron: largo! Fasènt targo A l’auristre barbaresc. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! A Moustié, dins lou claus vièi. I’ a ’no glèiso que susploumbo... Dins l’azur, amount, despièi, Ounte passon li paloumbo, Douminant touto la coumbo Que trestoumbo, Uno cadeno se vèi. A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo! Estacant dous fièr roucas, La cadeno a proun cènt cano, E l’estello di Blacas Ié pendoulo soubeirano; E, toujour, li majourano E garano Redison dins lou ragas: A ti pèd, vierge Marìo, Ma cadeno penjarai, Se jamai Tourne mai A Moustié, dins ma patrìo!