An Angel Came from Heaven

Un ange dòu cèu es vengu (bis) Que nous a toutes esmougu. (bis) Dessus nòstei mountagno, A di qu’anue dins Betelèn Un Diéu es na dessus lou fen, Dins la raso campagno. Me siéu d’abord mes en camin, En jougant de moun tambourin, E pan ! pan ! pan ! Patatin ! patatan ! Sènso cregne l’eigagno. Veici veni lou gros serpènt (bis) Vers l’estable de Betelèn (bis) Pèr troubla nosto fèsto ; Pastre, descendès eiçavau, Dounen sus aquest animau, Jouguen-li de soun rèsto ; Aro es lou tèms, o jamai noun, Que li fau douna d’un bastoun, E zòu ! zòu ! zòu ! Patati ! patatòu ! Esclapen-li la tèsto ! Eiçô’s aquéu vilèn Satan (bis) Qu’embrenè la raço d’Adam (bis) De la plus fino rougno ; Soun venin èro tan marrit Que nous avié toutei pourri, A nosto grand vergougno ; Pièisque nous a tan mautrata A noste tour lou fau grata. E zòu ! zòu ! zòu ! Patati ! patatòu ! Fen-li milo boudougno. Despièi mai de quatre milo an (bis) Es altera de noste sang, (bis) E chasque jour s’en lipo. A tan empli soun casaquin De car, de graisso e de sahin, Que la panso li estripo ! Sarié pecat de l’espargna, Eu que nous a tan sagagna. E zòu ! zòu ! zòu ! Patati ! patatòu ! Derraben-li lei tripo. Emé l’ajudo dòu bon Diéu, (bis) Lou fau escourtega tout viéu, (bis) Coume uno anguielo fino, E pièi chapoutaren sa chair, Plus menu que de caulet verd Que donon ei galino. Pastres, aco’s trop counsulta, Faudrié que fusse sagata, E zòu ! zòu ! zòu ! Patati ! patatòu ! Espeien-li l’esquino. De sa pèu faren un garrot, (bis) Pièi la pendoularen au cro (bis) De quauque bouticaire. Toutei lei gènt que passaran Diran : « Vequi lou gros Satan, Aquéu vilèn manjaire, Que pèr avé trop rousiga, Lei pastre l’an escourtega. » E zòu ! zòu ! zòu ! Patati ! patatòu ! Garden-nous de mau faire.