The Belvedere

Au castèu de Tarascoun i’ a ’no rèino, i’ a ’no fado, Au castèu de Tarascoun I’a ’no fado que s’escound. Aquéu que ié durbira la presoun ounte es clavado. Aquéu que ié durbira, Belèu elo l’amara. Van veni tres chivalié pèr escalada li tourre, Van veni tres chivalié, Valerous, fièr e galié. Lou proumié,l'an acana d’un clapas de pèiro au mourre; Lou segound,l'an acana; Lou tresen a debana. Pièi desbarco un gros catau que barrulo la prunello, Pièi desbarco un gros catau Que trais l’or pèr lou lindau. Ni pèr or ni pèr argènt a gagna la sentinello, Ni pèr or ni pèr argènt Se vèndon li bràvi gènt. Sa mandorro dins la man, es vengu ’n pichot troubaire, Sa mandorro dins la man, Es vengu coume un amant. A canta tout lou matin li prouësso de si paire, A canta tout lou matin Lou trelus dóu sang latin. E la gàrdi dóu castéu, dóu plasé, demoro enclauso; E la porto dóu castèu Laisso courre li pestèu. E lou jouine troubadou canto, canto sènso pauso, E lou jouine troubadou Intro dins lou courredou. Mai la fado que parèis ié fai signe de la segre, Mai la fado que parèi Lou saludo coume un rèi. E, d’amour desparaula, dins lou grand escalié negre, E, d’amour desparaula, Mounton sènso se parla. Quand soun au souleiadou, damount, à la bello cimo, Quand soun au souleiadou, Veson tout l’espandidou. Veson lou linde arcounsèu de la creacioun sublimo, Veson lou linde arcounsèu Que sus terro fai lou cèu. Veson dins li Segounau la meissoun que s’amaduro, Veson dins li Segounau Vanega radèu e nau. Di jardin e di gara veson la marreladuro, Di jardin e di gara Li clausèu bèn laboura. Veson li vièi mounumen de l’istòri de Prouvènço, Veson li vièi mounumen Emé soun ensignamen. Veson bàrri emai castèu qu’an lacha pèr la defènso, Veson bàrri emai castèu Courouna li planestèu. E la fado au troubadou: «Tè, vaqui, dis, moun reinage!» E la fado au troubadou Mostro aquel amiradou. «Tout acò, troubaire, es tiéu: te lou doune en apanage... Tout acò, troubaire, es tiéu Autant coume dóu bon Diéu. «Car aquéu que saup legi dins lou libre que dardaio, Car aquéu que saup legi Subre tóuti dèu trachi. «E tout ço que soun iue tèn, sènso ges paga de taio, O, tout ço que soun iue tèn A bèl èime i’ apartèn.»